Nýjustu færslur
Vildi 14 milljónir fyrir skýrslu
Skýrsla Bjarna Kristjánssonar, fyrrverandi gjaldeyrismiðlara, þar sem því er haldið fram að gömlu bankarnir hafi stórgrætt á stöðutöku gegn krónunni og almenningur að sama skapi tapað, vakti mikla athygli þegar frá henni var sagt á dögunum.
Skýrslan er viðamikil og Bjarni verðleggur vinnu sína ekki lágt. Sagt er frá því í dálkinum Huginn og Muninn í Viðskiptablaðinu í dag að hann hafi boðið Seðlabankanum skýrsluna til kaups fyrir 14 milljónir króna. Þegar því hafi verið hafnað hafi hann lækkað verðið í 5 milljónir. „Fór svo að bankinn neitaði að kaupa skýrsluna enda er slík verðlagning á skýrslu óþekkt þar á bæ“ segir í blaðinu.
Bjarna mun aftur á móti hafa gengið betur að selja skýrsluna til lífeyrissjóða og útgerðarfyrirtækja, en engum sögum fer af því hvaða þau greiddu fyrir hana.
Einkabílisminn
„Vefþjóðviljinn skrifar í dag um stuðning Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs við einkabílismann:
Menn muna kannski eftir því þegar klappað var fyrir manninum sem kom á hjóli á landsfund vinstri grænna. Einhverjir muna kannski líka eftir því að þegar vinstri grænir í R-listanum fóru með stjórn umhverfismála í Reykjavík fjölgaði bensínstöðvum í borginni um 50%, borgarbúar slógu höfuðborgaheimsmetið í bílaeign og farþegum í strætó snarfækkaði. En ekki nóg með það. Um leið og þeir komust í ríkisstjórn tók varaformaður þeirra, Katrín Jakobsdóttir menntamálaráðherra, ákvörðun um að byggja gríðarlegt bílageymsluhús undir 1600 bíla við tónlistarhúsið þótt ekki séu til peningar fyrir því í ríkissjóði. Til að steypa botnplötu bílageymslunnar þurftu steypubílar að fara 400 ferðir eins og aðstandendur hússins greindu frá með talsverðu stolti.
Síðan segir:
Og áfram heldur dekur vinstri grænna við einkabílismann. Í gær spurðust út áætlanir ríkisstjórnar þeirra um að fella niður lán á einkabílum í stórum stíl. Þumalputtareglan er: Því stærri og dýrari bíll því rausnarlegri verður niðurfellingin á lánum. Þeir sem lögðu ekkert fé sjálfir í bílakaupin fá meira fellt niður en hinir sem voru svo vitlausir af safna fyrir hluta kaupverðs.
Umhugsunarvert. En skyldu nú ekki einhverjir aðrir en Vinstri hreyfingin – grænt framboð hafa plægt jarðveginn fyrir einkabílismann á Íslandi? Kannski fáum við pistil um það við tækifæri á Vefþjóðviljanum?
Nýtt tímarit um fótbolta
Á sama tíma og Hreinn Loftsson, eigandi Birtings, reynir að losa sig við DV og fréttavefinn dv.is eykur hann umsvifin á tímaritasviði fyrirtækisins. Í dag var tilkynnt að á morgun komi út nýtt tímarit um fótbolta.
Í fréttatilkynningu sem Birtingur sendi frá sér segir að á markaðinn hafi vantað „alvöru fótboltatímarit og höfum við fulla trú á því að nú sé eitt slíkt komið fram“.
Í nýja tímaritinu á að fjalla um allt sem tengist fótboltanum, hvort sem það er enski, spænski, ítalski eða íslenski boltinn.
Nafn tímaritsins vekur athygli og ber ekki beinlínis vitni um mikinn metnað fyrir hönd íslenskrar tungu. Það heitir GOAL.
Dularfullt fyrirtæki
Margir lukkuriddarar hafa komið til Íslands eftir hrunið. Þeir eiga það allir sameiginlegt að trúa því að hér sé skjóttekin gróða að finna eða aðgang að verðmætum sem ekki fást annars staðar. Landsmenn og stjórnvöld hafa þó reynst misjafnlega ginnkeypt fyrir þessum aðilum og margir snúið aftur tómhentir.
Nú bankar hér dularfullt fyrirtækið, E.C.A. Program, sem samkvæmt Fréttablaðinu í dag er einkarekið hernaðarfyrirtæki sem sérhæfir sig í ýmiss konar þjónustu við flugheri víða um lönd. Forstjóri fyrirtækisins, Melville ten Cate, neitar að skýra frá því hverjir eru eigendur, en segir að Íslendingar séu ekki í þeim hópi. Hann lofar 200 milljarða fjárfestingu hér fái hann aðstöðu á Keflavíkurflugvelli.
Á vefsíðu fyrirtækisins kemur fram að það var stofnað árið 2007 en hafi byrjað starfsemi á þessu ári. Fullyrt er að félagið hafi aðgang að tveimur flugvöllum í Evrópu fyrir starfsemina. Ekki kemur fram hvaða flugvellir það eru. Athygli vekur að myndir frá Keflavíkurflugvelli prýða forsíðuna á vefnum. Með þessu er gefið í skyn að fyrirtækið hafi nú þegar fengið aðstöðu á vellinum.
Orðið á götunni er að full ástæða sé til að flýta sér hægt í þessu máli þótt miklum peningum sé lofað. Oft eru fyrirtæki af þessu tagi tengd leyniþjónustustarfsemi og öðru sem ekki þolir dagsbirtu. Ekki nægir að forstjórinn segi að starfsmennirnir beri ekki byssur og líki þeim við pizzusendla.
Breytingar á Moggabloggi
Moggabloggið var í gærkvöldi aðskilið frá fréttavef blaðsins samtímis því að gerðar voru nokkrar útlitsbreytingar á síðunni. Tengill á bloggið efst á forsíðu mbl.is hefur verið fjarlægður. Enn er vitnað í blogg á fréttavefnum, en þær tilvitnanir hafa verið færðar neðst á forsíðuna.
Mjög hefur dregið úr áhuga forráðamanna Morgunblaðsins á blogginu frá því að því var ýtt úr vör fyrir fjórum árum. Segja má að sama gildi um áhuga netverja á því að blogga á vef blaðsins. Moggabloggið má muna sinn fífil fegri.
Ekki eru allir Moggabloggarar ánægðir með þetta. Er búið að selja bloggið? spyr Guðsteinn Haukur Barkarson. Og Jens Guð, sem er í Topp 20 listanum yfir mest lesnu Moggabloggarana, gefur í skyn í dag að hann geti vel hugsað sér að flytja sig á brott enda hafi hann fengið mörg tilboð þess efnis.
Vel má vera að verið sé að gera Moggabloggið söluhæft með þessum tilfærslum. Hinn opinberi tilgangur er þó annar. Í orðsendingu á bloggvefnum segir að með þessum breytingum sé fyrst og fremst verið að skapa betri aðgreiningu milli þess efnis sem heyrir undir ritstjórnarlega ábyrgð Morgunblaðsins og annars efnis.
Hverfa fundir
Það er ekki alltaf öfundsvert að vera í stjórnmálum. Ráðamenn verða stundum að láta sér líka að vera sakaðir um bruðl eða nísku fyrir sama hlutinn eftir því hvernig vindarnir blása. Deilur um hverfafundi borgarstjóra, sem sagt er frá í Fréttablaðinu í dag, eru dæmi um þetta.
Forystumenn Samfylkingarinnar í borgarstjórn eru óánægðir með að borgarstjóri skuli hafa ákveðið að halda ekki hverfafundi með borgarbúum á vormánuðum. „Ég man ekki eftir því að borgarstjóri héldi ekki svona fundi, því það hefur verið litið á þetta sem eðlilegan hluta af starfi borgarstjóra, að vera aðgengilegur fyrir borgarbúa. Þannig hefur þetta verið þar til fyrir tveimur árum,“ er haft eftir oddvita Samfylkingarinnar, Degi B. Eggertssyni, í Fréttablaðinu í dag.
„Borgarstjóra þykir ekki rétt að efna til þessara funda á kostnað borgarinnar þegar svo stutt er í kosningar,“ er aftur á móti haft eftir Magnúsi Þór Gylfasyni, aðstoðarmanni borgarstjóra. Hann segir að Hanna Birna muni sem frambjóðandi halda fundi í hverfum borgarinnar í kosningabaráttunni fram undan og þá á kostnað Sjálfstæðisflokksins.
Fréttablaðið segir að samkvæmt heimildum blaðsins hafi fundaherferð af þessu tagi kostað borgina allt að fimm milljónir króna.
Þegar Ingibjörg Sólrún Gísladóttir efndi til hverfafunda fyrir kosningar í borgarstjóratíð sinni var það harðlega gagnrýnt af sjálfstæðismönnum. Þeir sögðu að verið væri að misnota fé borgarbúa í kosningaáróður. Hverfafundir borgarsjóra ættu að fara fram á öðrum tímum en í aðdraganda kosninga. Þeir hefðu því verið sjálfum sér ósamkvæmir ef nú hefði verið efnt til slíkra funda. Hitt ætti að vera hafið yfir deilur að borgarstjóri og aðrir stjórnmálamenn þurfa að hitta kjósendur sem oftast milliliðalaust.
Niðurstaða eftir viku
Niðurstaða fæst ekki í dag um það hver kaupir DV. Eigandinn, Hreinn Loftsson, og Arev verðbréf, sem annast söluna, ætla að taka sér viku til að skoða þau tilboð sem borist hafa og enn kunna að berast í dag.
Óvissa verður því áfram ríkjandi um útgáfu DV. Ef ekkert viðunandi tilboð berst er talið líklegt að útgáfu blaðsins verði hætt.
Hermt er að meðal þeirra sem leitað hafa til fjársterkra manna með tilboð í DV í huga sé Reynir Traustason ritstjóri blaðsins.
Margir spyrja um DV
Orðið á götunni er að það sé varla tilviljun að Hreinn Loftsson hafi ákveðið að bjóða DV til sölu nokkrum dögum áður en von er á skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis um bankahrunið. Hann hafi hugsað sem svo: Getur ekki verið að einhverjir sem hagsmuna eigi að gæta í því sambandi telji heppilegt að eiga málgagn? Og að í þeim hópi séu menn sem eiga peninga?
Orðið á götunni er að þekktur almannatengill sem verið hefur náinn ráðgjafi og samstarfsmaður þekktustu útrásarvíkinganna, meðal annars Kaupþingsmanna, hafi sýnt blaðinu áhuga. Hvort hann hefur gert tilboð er ekki vitað.
Þá er tímaritaútgefandi nefndur í hópi áhugamanna um DV. Hafi sá ritstjóraefni á sínum snærum sem nýlega var sagt upp á öðru dagblaðanna.
Líklegt er að það skýrist í dag hvort viðunandi tilboð kemur í DV. Ef ekki situr Hreinn Loftsson áfram uppi með blaðið. Þá er spurningin hvort hann reyni að þrauka eða hætti útgáfunni. Ýmsir telja að hann velji seinni kostinn því söluferlið hafi skaðað rekstur blaðsins.
DV menn líta í aðrar áttir
Það gæti skýrst á morgun, mánudag, hvort nýr eigandi tekur við DV af Hreini Loftssyni sem vill losna við blaðið. Þá verða tilboð opnuð hjá Arev verðbréfafyrirtækinu sem hefur söluna með höndum.
Orðið á götunni er að nokkrir áhugasamir aðilar hafi gefið sig fram og fengið afhent gögn um rekstur blaðsins. Ýmsar sögur eru í gangi um það hverjir sýni blaðinu áhuga, en það sem birst hefur um það á bloggvef DV mun ekki eiga við rök að styðjast.
Verði eigendaskipti á DV munu feðgarnir Reynir Traustason og Jón Trausti Reynisson líklega láta af störfum, þótt ekki verði það fullyrt. Sennilegt er að frekari uppstokkun verði á ritstjórninni. Einn helsti fréttahaukur blaðsins, Jóhann Hauksson, er þegar farinn að líta í aðrar áttir. Hann staðfestir á Pressunni í dag að hann hafi sótt um starf fjölmiðlafulltrúa Steingríms J. Sigfússonar fjármálaráðherra.
DV til sölu
Orðið á götunni er að DV og fylgifiskur þess, vefmiðillinn dv.is, séu til sölu. Hefur skilaboðum um það verið komið á markaðinn. Ekki er þó kunnugt um neitt tilboð enda blaðaútgáfa ekki beinlínis arðbærustu viðskiptin í landinu um þessar mundir þegar samdráttur er á auglýsingamarkaði og lesendur heimta ókeypis fréttir.
Hermt er að útgefandi DV, Hreinn Loftsson, hugsi sér að halda tímaritunum sem Birtingur gefur út samhliða DV. Sum þeirra, svo sem Gestgjafinn, Séð og heyrt og Hús og hýbýli, eru sögð gefa af sér þokkalegar tekjur.
Einn er sá aðili sem harma mundi mjög ef DV legði upp laupana. Það er Árvakur, útgáfufélag Morgunblaðsins, en staðgreiðsluviðskiptin um prentun DV í Hádegismóum hafa gefið félaginu lausafé sem ekki hefur veitt af í kreppunni.
Áfram ófriður í VG
Vandræðin halda áfram hjá Vinstri grænum. Eftir að Steingrímur J. staðfesti að breytingar væru í vændum á ríkisstjórninni og Ögmundur Jónasson gaf undir fótinn með að hann væri á leið í heilbrigðisráðuneytið að nýju, kom Álfheiður Ingadóttir heilbrigðisráðherra fram í Ríkisútvarpinu og lýsti því yfir snúðug að engar breytingar væru fyrirhugaðar á ráðherraskipan á næstu mánuðum. Undir þetta tók Björn Valur Gíslason þingmaður VG í útvarpsviðtali í gær, en þar fór hann ekki leynt með andúð sína á Ögmundi Jónassyni.
Steingrímur J. Sigfússon stendur því frammi fyrir erfiðu verkefni og alveg óljóst hvort hann finnur leið sem allur þingflokkur VG getur sætt sig við.
Auglýst gegn fyrningu
Útgerðarmenn eru afar reiðir ríkisstjórninni vegna áforma hennar um fyrningu aflaheimilda. Er málið sagt farið að ógna grundvelli sjálfs stöðugleikasáttmálans og var þó ekki á bætandi vegna annarra mála sem valdið hafa uppnámi í samskiptum atvinnurekenda og stjórnvalda.
Til að vekja athygli á málstað sínum hafa útgerðarmenn látið gera flokk auglýsinga þar sem varað er við afleiðingum þess að kollsteypa núverandi fiskveiðistjórnunarkerfi. Í Viðskiptablaðinu í dag, sem er 40 blaðsíður, eru hvorki fleiri né færri en 9 heilsíðuauglýsingar frá ýmsum útgerðarfyrirtækjum þar sem varað er við fyrningarleiðinni. Þótt Viðskiptablaðið sé ekki útbreiddasta blað landsins er það áhrifamikill hópur sem les það daglega og því hafa útgerðarmenn veðjað á það sem auglýsingavettvang. Og sannarlega eru 9 heilsíðuauglýsingar frá fjársterkum aðila líka búhnykkur fyrir hvaða blað sem er.
Snýr Sigmund aftur?
Væntanlegt brotthvarf skopteiknarans Halldórs Baldurssonar frá Morgunblaðinu og yfir á Fréttablaðið þykir mikil blóðtaka fyrir blaðið. Það var upphaflega Ólafur Þ. Stephensen sem réð hann í vistina í Hádegismóum. Nú þegar hann hefur tekið við í Skaftahlíðinni virðist Halldór telja að betra sé að fylgja sínum gamla húsbónda en binda trúss sitt við Davíð Oddsson sem ekki er víst að sé mikill aðdáandi teikninga hans. Sjálfur segir Halldór í viðtali á fréttavef DV í morgun: „Þetta snýst ekki um það að ritstjórarnir séu að reyna að stjórna því hvað ég teikna. Þetta er frekar spurning um hvar manni finnst maður passa betur inn.“
Morgunblaðið hefur birt innlendar skopteikningar frá því á sjöunda áratugnum þegar Sigmund byrjaði með sínar föstu myndir. Margir voru ósáttir þegar Ólafur Þ. Stephensen ákvað að segja honum upp þegar hann tók við ritstjórn Morgunblaðsins vorið 2008. Hallur Hallsson blaðamaður sagði til dæmis að ákvörðunin væri nýja ritstjóranum til eilífrar skammar. Og Hallur þóttist vita til hvers refirnir væru skornir: „Fremsta skopteiknara Íslandssögunnar var kastað fyrir róða eftir áratuga farsælt starf vegna þess að hann þjónar ekki pólitísku markmiði ritstjórans; að keyra Ísland inn í Evrópusambandið.“
Blasir þá ekki við að Sigmund komi til starfa á Mogganum að nýju? Ekki er það borðleggjandi enda teiknarinn kominn á löggiltan eftirlaunaaldur. Hermt er að Davíð Oddsson ritstjóri hafi ekki alltaf verið sérlega glaður með teikningarnar sem Sigmund birti af honum í áranna rás meðan hann var borgarstjóri og forsætisráðherra. Sumir segja að fyrr verði séra Örn Bárður Jónsson ráðinn til að skrifa smásögur í Moggann en að Sigmund snúi aftur.
Engin lystisnekkja í vor?
Orðið á götunni er að ólíklegt sé að fjölmiðlafrumvarpið sem Katrín Jakobsdóttir menntamálaráðherra mælti fyrir á Alþingi í gær nái fram að ganga á vorþinginu eins og ráðherra áformar. Til þess sé frumvarpið of viðamikið og álitamálin í því of mörg. Þó að samstaða sé á milli stjórnar og stjórnarandstöðu um mörg atriði í frumvarpinu hefur komið fram óánægja með að mikilvægum þætti eins og eignarhaldi á fjölmiðlum sé slegið á frest. Eignarhald var sem kunnugt er meginefni í fjölmiðlafrumvarpinu umdeilda árið 2004.
Líklega er það þó einkum stofnun Fjölmiðlastofu sem sitja mun í þingmönnum, jafnt í stjórn sem stjórnarandstöðu. Á tíma þegar alls staðar er verið að skera niður og spara og stórfelldur frekari niðurskurður er framundan þykir það skjóta skökku við að setja á laggirnar nýja ríkisstofnun sem útheimtir aukin útgjöld. Kristján Þór Júlíusson gefur tóninn fyrir þetta viðhorf í grein í Morgunblaðinu í dag þar sem hann líkir Fjölmiðlastofunni við lystisnekkju sem ríkisstjórnin vilji sigla á meðan almenningi er ætlað að erfiða við róður á hriplekri þjóðarskútunni. Hann krefst þess að snekkjan verði lögð til hliðar og stjórnvöld leggist á árarnar með almenningi.
Einkennileg afstaða
Greint er frá því í Morgunblaðinu, að Dagur B. Eggertsson, varaformaður Samfylkingarinnar, vilji ekki svara því hvort hann mætti á kjörstað eða ekki í þjóðaratkvæðagreiðslunni um Icesave-málið.
Orðið á götunni er að þetta sé einkennileg afstaða sem þarna komi fram, ef rétt er með farið. Einn helsti stjórnmálaleiðtogi landsins hlýtur að geta upplýst kjósendur um framgöngu sína í jafn stóru máli og hér um ræðir.
Nýlegar færslur
Leturstærðir
Leit
Aðrir miðlar
- Vefmiðlar
- Vefsjónvarp
- Vefútvarp
- Vefverslanir
- Eyjan
