Stórsókn forsetans

Orðið á götunni er að skoðanakönnun sem MMR birti í kvöld staðfesti þann grun margra að Ólafur Ragnar Grímsson sé í stórsókn við upphaf kosningabaráttu sinnar fyrir komandi forsetakosningar.

Könnunin sýndi (þótt svarhlutfall hafi verið ansi lágt) að Þóra Arnórsdóttir og Ólafur Ragnar eru nánast hnífjöfn og munur á fylgi þeirra innan skekkjumarka. Fæstir aðrir frambjóðendur ná raunverulegu máli og allt útlit er fyrir tveggja turna tal, svo vitnað sé til Hringadróttinssögu Tolkiens.

Þótt erfitt sé að bera saman eðlisólíkar kannanir verður ekki annað séð, en sitjandi forseti bæti mjög stöðu sína miðað við fyrri kannanir. Kannski þarf það engum að koma á óvart, þar sem sitjandi forseti er ávallt í lykilstöðu, en enginn getur efast um að stórmerkar yfirlýsingar hans um helgina sem mörkuðu upphaf formlegrar kosningabaráttu skipti hér einnig töluverðu máli.

Hvert framhaldið verður er erfitt að sjá fyrir. Ólafur Ragnar Grímsson mun sýnilega ekki gefa eftir húsbóndavaldið á Bessastöðum baráttulaust, en hvað mun Þóra Arnórsdóttir gera? Fyrst í stað er ljóst að móðir náttúra á hug hennar allan, því hún er komin að því að fæða barn og mun vafalaust ekki svara stóryrðum frá Bessastaðabóndanum á meðan. En svo kemur að því að kosningabarátta hennar hefjist fyrir alvöru og þá þarf hún eflaust að svara ýmsum spurningum um áherslur sínar og stefnumál – en allt getur það talist á virku jarðsprengjusvæði á lokaspretti kosningabaráttu.

Orðið á götunni er að forsetinn verði áfram fyrirferðarmikill í umræðunni næstu daga, enda þótt hann hafi flogið í nótt til Prag með fylgdarliði í flugvél Iceland Express. Hann hyggst fara í mikla fundaferð um landið og hafa Dorrit sér við hlið og er sá liðsauki sannarlega betri en enginn, enda Dorrit feykilega vinsæl. Á lokadögum þingsins hefur hann ótal tækifæri til að láta finna fyrir sér, meðal annars með óljósum hótunum um að synja umdeildum lögum staðfestingar og vísa þeim til þjóðarinnar og það er eflaust snjallt pólitískt hjá hinum reynda stjórnmálaprófessor að stilla sér upp sem andstæðu við einhverja óvinsælustu ríkisstjórn seinni ára…

Órólega deildin byggir brú

Orðið á götunni er að sáttavilji ríki nú innan raða þeirra sem tilheyrt hafa órólegu deildinni svokölluðu í VG. Skoðanakönnun MMR sem birtist á dögunum og mældi traust til stjórnmálaforingja sýndi að 91 prósent stuðningsmanna VG bera mikið traust til Steingríms J. Sigfússonar og ber hann höfuð og herðar yfir aðra formenn að þessu leyti.

Þá þykir skýrsla Þjóðmálastofnunar Háskólans, sem sýnir að skattkerfisbreytingar í tíð Steingríms sem fjármálaráðherra hafi jafnað kjörin og hlíft lágtekjufólki einnig vera honum til framdráttar. Sem og að stuðningur við ríkisstjórnina virðist nú aftur fara vaxandi.

Atlögur órólegu deildarinnar hafa ekki haggað við stöðu formannsins og nú þegar kosningar nálgast þurfa hinir órólegu liðsmenn sem enn eru innan vébanda VG að gera upp við sig hvernig þeir ætla að tryggja áhrif sín í stjórnmálum. Orðið á götunni er að þeir hyggi á brúarsmíð yfir til Steingríms og meirihluta þingflokksins og framundan sé tími sátta innan flokksins.

Guðfaðirinn

Orðið á götunni er að ummæli Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, formanns Framsóknarflokksins, um ríkisstjórnina á miðstjórnarfundi flokksins í gær, hafi vakið mikla athygli.

Í ræðu sinni á miðstjórnarfundinum sagði Sigmundur Davíð að tjónið af völdum ríkisstjórnarinnar sem nú situr sé meira en það tjón sem varð í efnahagshruninu haustið 2008.

Þetta eru býsna stór orð frá manninum sem í raun réttri mætti kalla guðföður þessarar sömu ríkisstjórnar.

Eða var það ekki Sigmundur Davíð sem bauðst til þess eftir leynilegar samræður við forseta Íslands að verja minnihlutastjórn Jóhönnu Sigurðardóttur falli á sínum tíma?

Þóra og fjölskylda

Hægt er að stækka myndina með því að smella á hana.

Orðið á götunni er að óþol Ástþórs Magnússonar út í aðra forsetaframbjóðendur, einkum og sér í lagi Þóru Arnórsdóttur, sé tilefni margra skemmtilegra athugasemda. Baggalúturinn Bragi Valdimar Skúlason er einn þeirra sem hefur séð sér leik á borði og birti þessa skemmtilegu mynd á Facebook síðu sinni sem gengur nú manna á milli. Var forsíða Nýs Lífs, sem skartar Þóru og fjölskyldu, tilefnið þessarar skemmtilegu útfærslu.

Alvarlegasti ákæruliðurinn

Orðið á götunni er að það sé ekki sérlega sannfærandi málflutningur hjá þingmönnum sem stóðu að ákærunni gegn Geir H. Haarde, fyrrverandi forsætisráðherra, að halda því fram að hann hafi verið sakfelldur í alvarlegasta ákæruliðnum í Landsdómi.

Þessu hefur Eygló Harðardóttir, þingmaður Framsóknarflokksins, haldið fram. Einnig Þór Saari þingmaður Hreyfingarinnar, svo dæmi séu tekin.

Engin ástæða er til að gera lítið úr umræddri sakfellingu. Hún er eflaust mjög þungbær og allir sáu hversu reiður Geir H. Haarde varð yfir niðurstöðunni, enda hafði hann greinilega vonast eftir sýknu að öllu leyti.

En staðreyndin er sú að Landsdómur vísaði fyrst tveimur ákæruliðum frá og sýknaði forsætisráðherrann fyrrverandi síðan af þremur liðum til viðbótar, en sakfelldi án refsingar í einu atriði. Það er rýr eftirtekja í sakamáli, alveg sama hvernig á það er litið.

Orðið á götunni er að spunamenn þurfi ekki annað en lesa sjálfan dóm Landsdóms, til að sannfærast um þetta.

Þar segir:

Í málinu er ákærði sýknaður af alvarlegustu brotunum, sem hann var borinn sökum um.

Þarf frekari vitnanna við?

Teningunum er kastað

Orðið á götunni er að sjálfstæðismenn undirbúi nú leiftrandi sókn gegn vinstri stjórninni eftir að ljóst var að Geir H. Haarde var sakfelldur í Landsdómi. Ættu áhugamenn um pólitísk hjaðningavíg að setja sig í stellingar, allt fram að næstu þingkosningum, enda verður fáum hlíft og allt dregið upp á yfirborðið.

Leitt hefur verið að því líkum að sjálfstæðismenn gjaldi líku líkt og reyni að sækja oddvita núverandi ríkisstjórnar til saka fyrir það hvernig staðið var að Icesave málinu. Niðurstaða Landsdóms opnar í raun á enn frekari útleggingar þar dæmt fyrir það formsatriði að halda ekki ríkisstjórnarfundi um mikilvæg málefni. Því sé hægt að týna til hin ýmsu hagsmunamál sem komið hafa upp á kjörtímabilinu, en ekki ratað á borð ríkisstjórnarinnar.

Þeir sem þekkja betur til innan Sjálfstæðisflokksins hafa þó slegið þessar vangaveltur af borðinu, enda hefur það komið skýrt fram í máli ráðamanna flokksins hvaða viðhorf þeir höfðu til málsmeðferðarinnar og Landsdóms yfir höfuð. Sú aðferð væri því bæði ódýr og í mótsögn við fyrri afstöðu.

Líklegri niðurstaða er sú að sjálfstæðismenn munu gera stjórnarflokkunum lífið nær óbærilegt á öllum mögulegum vígstöðum. Og af nógu er að taka. Má þar nefna aðildarumsóknina að ESB sem hangir nú á bláþræði, stjórnarskrármálið sem flokknum hefur nú þegar tekist að draga á langinn, kvótamálið þar sem enginn afsláttur verður gefinn svo og rammaáætlun.

Orðið á götunni er að pólitísk umræða verði því enn hatrammari og persónulegri en verið hefur, og þótti nú mörgum nóg um. Sókn sjálfstæðismanna hefst með hvelli það sem eftir lifir þessa þings. Sumarið verður svo notað til að safna kröftum fyrir harðvítug átök á kosningavetri.

Það er óhætt að segja að Geir H. Haarde hafi gefið tóninn í Þjóðmenningarhúsinu í dag, þar sem æðsta dómsvald í landinu var ekki einu sinni undanskilið gagnrýni.

Nú er ljóst að meirihluti hans reis ekki undir því trausti heldur hafa pólitísk sjónarmið laumað sér inn í réttinn og meirihluti dómara ákveðið að láta þau ráða för frekar heldur en hreint lögfræðileg mat. Það er ömurlegt og mun að minni hyggju gera það að verkum að réttarkerfið á Íslandi verður framvegis ekki talið eiga samleið með vestrænum réttarríkjum….Ég er ekki í vafa um að allt fólk með snefil af sómatilfinningu, allir stjórnmálamenn sem taka mark á sjálfum sér, myndu segja af sér eftir að hafa fengið slíkan löðrung, sem landsdómur hefur nú rekið upphafsmönnum og aðstandendum málsins.

Teningunum er kastað.

Kot fyrir miðlungsbændur?

Orðið á götunni er að ný fjölmiðlakönnun Capacent Gallup staðfesti grunsemdir margra um þróun á horfur á íslenskum blaðamarkaði.

Greint frá frá könnuninni á kaffistofu Pressunnar í gær, en hún sýnir mjög sterka stöðu fríblaðanna Fréttablaðsins og Fréttatímans, en mun lakari stöðu Morgunblaðsins og einkum DV.

Einn reyndasti fjölmiðlamaður landsins; maðurinn á bak við fríblaðsformið hér á landi, Gunnar Smári Egilsson gerir þessa könnun að umtalsefni á fésbókarsíðu sinni:

Síðasta könnun sem var gerð áður en Fréttablaðið hóf göngu sína 2001 var meðallestur á Morgunblaðið 60% á landsvísu og meðallesturinn á DV 35%. Nú ellefu árum seinna (og heilu interneti) er lesturinn á Mogganum kominn niður í 26,5% samkvæmt þessu grafi og lesturinn á DV 11,6%. Grafið sýnir reyndar aðeins höfuðborgarsvæðið meðal 25-55 ára; en eftir sem áður er ljóst að Moggi Davíðs Oddssonar er meira en helmingi minni en Moggi Matta Jó — og DV Reynis Traustasonar nær ekki að vera þriðjungurinn af því sem DV Jónasar Kristjánssonar var.

Gunnar Smári bætir því við, að skrítið sé að sjá þessa gömlu risa vera orðna svo litla. Grafið sýni að seldu blöðin séu samanlagt 26 af dagblaðamarkaðnum. Á áratug hafi fríblöðin risið úr engu í að vera þrefalt meira lesin en seldu blöðin.

Hann segist nefna ritstjóra blaðamanna bara sem vörður, svo hægt sé að glöggva sig á tímabilunum:

Ég nefndi ritstjóranna nú bara sem vörður svo fólk gæti glöggvað sig á tímabilunum. Eða til að benda á gömlu herragarðarnir eru ef til vill ekki höfðingjasetur lengur; heldur hálfgerð kot fyrir miðlungsbændur.

Sókn er besta vörnin

Af hverju hefur enginn séð fjöldapóstinn um Svavar Halldórsson?

Orðið á götunni er að enginn blaða- eða fréttamaður hér á landi hafi enn orðið svo frægur að komast yfir grófan fjöldapóst, sem svo hefur verið lýst, um Svavar Halldórsson fréttamann og sambýlismann Þóru Arnórsdóttur forsetaframbjóðanda.

Þetta þykir þeim mun merkilegra þar sem DV hafði upplýst í frétt að umræddur tölvupóstur gengi út um allt meðal fólks, þar á meðal í skilaboðum á Facebook og leitaði því til Svavars og innti hann eftir viðbrögðum við þeim ásökunum sem þar komu fram.

Um þetta segir Eiríkur Jónsson blaðamaður á vefsíðu sinni:

…að enginn hafi enn séð grófa fjöldapóstinn sem gekk á netinu um Svavar Halldórsson og forsetaframbjóðandinn Þóra Arnórs og Svavar sáu sig knúin til að bregðast við með yfirlýsingum og viðtölum. Er hér með auglýst eftir fjöldapóstinum – sem enginn hefur séð.

Ekki er vitað til þess að nokkur lesenda Eiríks hafi brugðist við beiðni hans um að fá að sjá umræddan póst. Nokkrir landsþekktir fjölmiðlamenn, til dæmis Kolbrún Björnsdóttir, umsjónarkona Ísland í býtið á Bylgjunni, hafa hent boltann á lofti á Facebook og óskað eftir því að fá upplýsingar um slíka pósta, eigi einhverjir vinir eða ættingjar þá í fórum sínum.

Ekki er vitað til þess að sú leit hafi borið nokkurn árangur; þvert á móti undrast fólk í athugasemdum við færslu Kolbrúnar að þekkja engan og hafa ekki heyrt af nokkrum sem hafi fengið eða séð póst sem á að hafa gengið manna á milli á Netinu, það sé skrítinn fjöldapóstur sem enginn hafi séð.

Orðið á götunni er að vaxandi efasemdir séu um að umræddur fjöldapóstur hafi nokkru sinni verið til, hvað þá að hann hafi farið eins og eldur í sinu á Netinu. Hitt er óumdeilt að sögur voru komnar á kreik um umrædd mál og fjölmiðlar voru farnir að afla sér upplýsinga um þau og spyrja óþægilegra spurninga.

Er skýringin kannski sú að spunameistarar Þóru og Svavars hafi einfaldlega metið það svo að sókn væri besta vörnin? Að betra væri að tækla svo óþægilegt mál snemma, gera hreint fyrir sínum dyrum og gagnrýna þá um leið sem vilji draga kosningabaráttuna niður í leðjuna með persónulegum árásum og upprifjunum aftan úr grárri forneskju.

Ef svo er, leikur enginn vafi á að hér er komið eitthvert snjallasta og best heppnaða PR-trikk seinni ára á Íslandi…

Uppfært kl. 10:20. Skömmu eftir að þessi færsla var birt barst Orðinu á götunni umræddur tölvupóstur. Hann er birtur í heild sinni hér að neðan.

Á Grensásdeildinni liggur ungur fjölskyldufaðir, orðinn óvinnufær af völdum heilaskaða sem hann hlaut þegar jafnaldrar hans, honum ókunnugir, réðust á hann þar sem hann var einn á ferð í miðborginni að næturlagi fyrir þó nokkrum árum síðan. Einn þeirra sparkaði ítrekað í höfuð hans af tilefnislausu. Sá maður var síðar dæmdur í héraðsdómi til fangelsisvistar fyrir þennan glæp, skilorðsbundið til fjögurra ára vegna þess að hann hafði áður hlotið dóm fyrir sams konar brot. Hann var líka dæmdur til bótagreiðslu, sem hann aldrei greiddi.

Árásarmaðurinn heitir Svavar Halldórsson, nú fréttamaður.

Þeir hafa ekki talað saman síðan, þar til í síðustu viku, að Svavar heimsótti hann á spítalann til þess að biðja hann að nefna þetta ekki opinberlega fyrir kosningar.

Hugsadu tig vel um fyrir kosningarnar..